Doneer!
- HomeHome
- ContactContact
- India's verhaalIndia's story
- De StichtingThe Foundation
- ZorgwijzerCare-Guide
- India's foto'sPhoto archive
- DagboekBlog
Glitterbuis
Mijn mobiel gaat. "Met Sagra" zegik. "Hoi Sagra je spreekt met Marja van Visio." " Zeg, ik waseven aan het kijken voor nieuw glitter speelgoed voor India, voor volgende weeken nu vind ik hier een buis met allemaal glitter dingen erin." " Hetenige is dat hij wel een meter of 2 lang is en ik weet niet of je dat wel in jehuis wilt hebben." " Dus ik dacht, ik bel je even voor ik hem in mijnauto ga proberen te passen."
"Tja zeg ik, ik weet het niet."
Dat begrijpt Marja en ze stelt voor dat ikvolgende week met India naar het kantoor kom zodat we eerst kunnen testen ofIndia de glitterbuis uberhaubt wel leuk vindt.
Ik loop met Marja naar het kamertje waar weook zijn geweest toen India haar visus werd onderzocht. Daar staat de buis. Hetis niet alleen een buis, onder de buis zit namelijk een grote lelijke vierkantegele kubus. Daarin zit een motor die wind in de buis blaast zodat de glittersdie zich in de buis bevinden naar boven worden geblazen. Het is een gaaf dingmaar India reageert nog een beetje geirriteerd op het ding. We proberen het eenminuut of 10 en gaan dan naar de bubbeltjes buis. Een buis waarin water zitwaarin bellen omhoog gaan en waarvan de kleur steeds verandert. Dit vind ik weleen leuk ding om in mijn huis te hebben maar helaas denkt India daar andersover. Ze kreunt en steunt en duwt zich hard naar achteren, een teken dat ze hetniet leuk vindt. Over naar een nog gaver ding. Een soort schilderij vanallemaal glasvezels die als bloemen zijn uitgewaaierd en die steeds van kleurveranderen. Hier vindt India het alleen leuk als de rode kleur voorbij komtverder vindt ze het niets. We gaan weer terug naar de glitterbuis, nu vindtIndia de buis opeens wel leuk. Ze zit er lekker ontspannen naar te kijken lijkthet, maar zeker weten we het niet, het kan ook het geluid van de motor zijn diehaar rustig stemt. We besluiten dat Mel de buis komt ophalen. Nu staat hij dusbij ons in huis tussen al het andere glitter en voel speelgoed dat Marja heeftmeegenomen tijdens haar bezoeken.
Laatst had ze een ding mee wat uit allemaalijzeren sliertjes bestaat met ijzeren balletjes eraan, het hangt als een soortgordijn aan een rail. Net onder de bovenkant zit een ijzeren staaf. Wanneer nude sliertjes tegen de ijzeren staaf aankomen klinkt er een muziekje (....through the snow in my one horse open.......). India zit bij mij op schoot enwe schuiven India haar benen over de onderkant van het apparaat. Ze kan nu goedmet haar handen bij de sliertjes. Ik duw haar armen naar voren en laat haar desliertjes voelen, haar handen gaan open. Ik doe wat sliertjes in haar handen enzeg haar dat ze een vuist moet maken en dan duw ik haar hand dicht. Ik zeg datze moet trekken en trek zelf haar arm naar achteren. De muziek klinkt. Indialaat de sliertjes in een hand los. Ik doe ze weer in haar hand en zeg dat zeeen vuist moet maken en doe zelf niets. Ze maakt een vuist. Ik zeg dat ze moettrekken en ze trekt. Marja en ik kijken elkaar aan. Wow dit is gaaf. India reageertop alles wat ik zeg. Wanneer de sliertjes uit haar hand vallen maken Marja enik juig geluiden en wanneer ik zeg "Nog een keer?" laat India eenkreun horen wat ik bestempel als een ja.
Marja zegt dat ik echt met India communiceerdat het geen toeval meer is. Ik denk dat ook. Het is alleen niet een constantiets. India doet het niet altijd zo. Maar als ze het doet is het heel duidelijken ik zit daar met een brok in mijn keel en vochtige ogen met mijn dochter opschoot mee te neurien met de zoveelste keer dat ik ......through the snow in myone horse open....... hoor.
Glitter tube
My cell phone rings. “This is Sagra”, I say.“Hi Sagra, this is Marja, from Visio.”
“Listen, I was looking for new glitter toysfor India, for next week and I found this tube with all these glitter-things init.” The only thing is that it’s about 2 meters high, and I don’t know I youwould want it in your house.”So I thought I’d call you before I try to fit itinto my car”
“Well.” I say. I’m not sure.”
Marja understands this and suggests I bringIndia to the office next week to test the glitter tube and see if she wouldlike it at all.
The next week I walk with Marja to the room wewhere before, in the beginning at Visio, India’s vision was tested. There isthe tube. It’s not just a tube, but at it’s base is a big ugly yellow box.Inside it is a small compressor that blows the glitters in the tube through thetube upward. It’s a cool machine, but India still reacts a bit irritable to thething. We try it for about ten minutes, before we move to another tube. Onewith bubbles. A kind of water column that has air bubbles and that changescolor al the time. This I thought would be super to have in our house.Unfortunately India does not agree. She moans and pushes back hard, which is asign she does not like it. Over to an even cooler thing; a kind of painting ofglassfibers which are spread out like flowers and constantly change color. ThisIndia only likes when the red color comes along, other than that she is notamused. We go back to the glitter tube and now India is really into this one.She sits comfortably, seemingly looking at it. but we are not sure it couldalso be the sound of the compressor soothes her. We decide that Mel will comeand pick up the tube. So now itstands here, between all the other see-and-feel toys Marja has brought over thelast period of visits.
The other day she brought something which wasmade up of strings of metal balls. Like a kind of curtain on a rail. Just belowthe top of it there is a metal horizontal rod. When the strings touch the rod,it activates and plays some music (.... through the snow in my one horseopen.......). India sits on my lap and we push her legs through, under thisthing, so she can easily reach the strings with her hands.I push her handsforward and her hands open when I let her feel the strings. I put some strngsin her hands and tell her to make a fist and I help her close them. I tell herto pull, and I gently pull back her arms. The music sounds and India lets go ofthe strings in one hand. I put them back in her hand and tell her to make afist and watch. She makes a fist. I tell her to pull and she pulls. Marja and Ilook at eachother. Wow, this is great! India responds to everything I say. Whenthe strings fall from her hands again, Marja and I cheer her and when I say“again?” India moans, which I take as a yes.
Marja says I really communicate with India andno longer any coincidence. I think so too. It’s just not a constant thing.India does not respond like this all the time. But when she does, it’s veryclear. And I’m sitting there with a lump in my throat and eyes moist with mydaughter on my knees humming along with ......through the snow in my one horseopen.......
Posts: 1
Reply #1 on : Sun May 30, 2010, 21:54:11
Write a comment